Gent Cela

Titulli është rreng. Ç’do lexosh më poshtë, lidhet vetëm me të kundërtën e asaj që mund të jetë një histori dashurie.

Dy televizione kombëtare, paskëshin nisur një programacion të thukët reality show, ku vajza e djem mund të zgjedhin partnerë që paraprakisht janë përzgjedhur nga produksioni përkatës.

Munda të shoh një episod për secilin emision.

Humbje totale kohe tek sheh të rinj të kthyer në kavie të mendjeve pragmatiste si makineri përfitimi para e prapa kamerave.

Topitje rraskapitëse e përçudnuar ndaj asaj që mund të ndodhë në të përditshmen, në jetën e vërtetë mes një djali dhe një vajze e që mund të jetë një ditë dashuri.

Perandori e madhe kotësish debatesh kakofonike e bisedash pa përmbajtje mes romeove dhe hirusheve që të zgjojnë pesimizmin mbi të ardhmen dhe brezat mbi këtë Vend.

Deamicisian, sheqerosja e shkëlqimit të studiove tërë silikon shpirtëror që vret intimen, privaten, dëshirën për të qenë të vërtetë.

Nëse një palë sy të vetëm shohin, ndalojmë së qeni të vërtetë – thotë Kundera të cilin nuk pretendoj të njihet domosdoshmërisht nga princërit dhe princeshat e studiove në fjalë.

Të rinj në kërkim të fatit e famës me qindra mijë ndjekës në rrjetet sociale (ah sikur Kadare të kishte lexues sa ata followers).

Modele të boshta belbëzuesish të pathelb në brendinë e një shfrytëzimi mediaktik të paemocion.

Lukuni programative e një reality aspak real, me shikueshmëri të frikshme ku raporti mes dy qenieve njerëzore kthehet në monotone, në eksperiment laboratorik ku triumfojnë primitivisht inati, mëria, xhelozia dhe ku jep shpirt higjiena shpirtërore.

Shkëlqimi i jashtëm, pa thelbin e brendinë që duhet të ketë marrëdhënia midis dy njerëzve sidomos në një raport njohjeje mes tyre.

“Shih vajzat në shkollë, aty ku shkon për të luajtur, sepse janë më të mira ato të vërtetat, sesa ato femrat televizive, një ditë do të të japin kënaqësi shumë më të mëdha sesa ato online”, shkruan Umberto Eco në një letër drejtuar nipit.

Eco ndihmon për të thënë se modelet që pompohen dhunshëm, zgjasin sa një hapësirë publicitare mes programeve të lodhura e të kopjuara keqas.

Se materializmi, fasada, nuk vlejnë pa shpirtëroren.
Se askurrë nuk duhet humbur shpresa për te rrugët e shpirtit.

Duke besuar fort te dashuria ashtu në një Zot të vetëm. Sepse dashuria është Zoti dhe Zoti është dashuri.