“Lulet e Majit” ishte një serenatë që muzikanti Pjerin Ashiku, e kompozoi gjatë periudhës së komunizmit, ndërsa punonte në torno. Këngën ia dedikoi një personi të rëndësishëm për të.

Ndër vite kjo këngë është kënduar në Shkodër, Korçë dhe Gjakovë, e madje ka patur dilema për origjinën e saj. Por, kantautori Gjokë Vata insiston se autori i vetëm është Pjerin Ashiku.

Kënga popullore është në krize dhe po humbet identitetin e saj shqiptar, thotë Vata, teksa bën apel që të vlerësohen ata që kanë bërë art të vërtetë.

Një ditë të bukur maji unë të takova,
tek po rrije këputur në një lule.
Lulet e majit për ty ëndërrova,
lumturinë në shpirt veç ti ma prure

Një ditë të bukur maji unë të takova,
tek po rrije këputur në një lule.
Lulet e majit për ty ëndërrova,
lumturinë në shpirt veç ti ma solle.

Por tani je vyshkur më s’ke erë
lulet e tua për mua s’kanë vlerë.
nuk je lule e bukur e ditës t’majit,
por je lule e këngës time t’vajit.

Nuk je lule e ditës time t’majit,
por je lule e këngës time t’vajit.

Më kujtohen ditët kur rinia,
sa herë rrëmbehet ajo nga dashuria.
Ishe e vogël atëherë ti vajza ime,
s’mendoje tjetër veç për ëndërrime.

Por tani je vyshkur më s’ke erë,
lulet e tua për mua s’kanë vlerë.
Nuk je lule e bukur e ditëve t’majit,
por je lule e këngës time t’vajit.

Nuk je lule e bukur e ditëve t’majit,
por je lule e këngës time t’vajit.

Por tani je vyshkur më s’ke erë,
lulet e tua për ty s’kanë më vlerë.
Do t’kujtoj përherë moj lulja ime,
ndonëse je kaq larg ti zemrës sime.

Do t’kujtoj përherë moj lulja ime,
ndonëse je kaq larg ti zemres sime.