Presidenti i SHBA Donald Trump takohet me Presidentin ukrainas Volodymyr Zelensky në Shtëpinë e Bardhë më 28 shkurt 2025/ AP

Përplasja Trump-Zelensky është një kujtesë se diplomacia ndërkombëtare nuk ishte menduar kurrë të kryhej para miliarda syve të botës.

“Kjo do të jetë një shfaqje e mrekullueshme në televizion!”

Këto mund të kenë qenë fjalët më të vërteta që ka thënë Presidenti i SHBA Donald Trump gjatë një takimi dramatik dhe krejtësisht të papërshtatshëm me Presidentin e Ukrainës, Volodymyr Zelensky.

Trump di shumë për televizionin. Si një ish-yll i reality show, ai ka ndërtuar rrugën e tij drejt pushtetit me një vetëdije të thellë se si të mbajë vëmendjen e njerëzve. Sa më shokuese, sa më pabesueshëm, sa më të paskrupullt, sa më të paprecedent aq më shumë do të rriteshin audiencat. Trump e ndiqte këtë obsesivisht, ishte i njohur për të telefonuar drejtuesit e televizionit që ishin të gatshëm ta merrnin në telefon, duke shpërndarë numrat e shikueshmërisë çdo mëngjes. Nëse audienca nuk kishte arritur të rritej, ai do të provonte diçka tjetër. Më shumë shikueshmëri, më shumë mbulim, më shumë vëmendje. Vëmendja duhet të ishte gjithnjë në fokus.

Formula funksionoi në fushatën presidenciale që nga 2015-a, në një vend ku politikanët gjithmonë kërkojnë vëmendje dhe kanalet e kabllove gjithmonë po planifikojnë ciklin politik të ardhshëm (në një pjesë të madhe, të ushqyer nga adrenalinë e shikueshmërisë dhe reklamave politike). Ajo funksionoi përsëri në 2024, të paktën sa i përket suksesit elektoral, dhe madje edhe ndërsa konsumi i videove kaloi në ekrane më të vogla dhe klipe të vogla, një kalim që Trump dukej se e kishte zotëruar shpejt.

Por, a funksionon strategjia e shokut po aq mirë kur je në pushtet? Cilat janë metrikat e suksesit kur nuk ke nevojë të fitosh më një palë zgjedhje?

Këtë javë, Trump e shtyu vëmendjen e shtypit pa pasur nevojë të udhëtonte ose të organizonte një miting të madh. Të hënën, të enjten dhe më pas të premten, Trump priti liderët e Francës, Mbretërisë së Bashkuar dhe Ukrainës në Shtëpinë e Bardhë, secili herë duke siguruar që diskutimet e lira të shfaqeshin para kamerave të botës.

Nga të gjitha takimet e Trump me liderët e huaj këtë javë, ai me Zelensky ishte më i shokueshmi. Pas shfaqjes së asaj që quhet në fjalorin e televizionit si “ndryshimi i kasetës”—incizimi, pasi videoja nuk ishte transmetuar drejtpërdrejt, doli pamja e moderatores kryesore ndërkombëtare të CNN, Christiane Amanpour, me duar në fytyrë, e shokuar.

 “Nuk kam parë kurrë diçka të tillë në jetën time,” tha ajo, ende duke komentuar videon. Ky imazh përfaqësoi një tjetër që po shfaqej nga Shtëpia e Bardhë, e ambasadores ukrainase Oksana Markarova, e cila ka lobuar për mbështetje të SHBA-ve që nga fillimi i pushtimit të Rusisë në vitin 2022 po me duar në kokë teksa pyeste: “po ndodh vërtet kjo?”

Takimi nisi siç ndodhin shpesh këto gjëra.

Klipet u bënë virale. Transkripti do të shqyrtohet. Edhe Trump, gjithmonë i vetëdijshëm për dramën e momentit, shkroi në llogarinë e tij në Truth Social  se “Kemi pasur një takim shumë të rëndësishëm në Shtëpinë e Bardhë sot. Shumë u mësua që nuk mund të kuptohet pa një bisedë nën zjarr dhe presion. Është e mahnitshme se çfarë del nëpërmjet emocioneve. … [Zelensky] e dëmtuan shtetin e SHBA në Zyrën e saj të nderuar. Mund të kthehet kur të jetë gati për Paqe.”

Liderët botërorë e kanë parë këtë shfaqje edhe më parë. Shumë prej tyre e kuptojnë

Liderët botërorë e kanë parë këtë shfaqje më parë. Shumë prej tyre e kuptojnë dashurinë e Trump për kamerat, nevojën e tij për të fituar çdo marrëveshje, dashurinë e tij për spektaklin. Starmer, i përgatitur për këtë moment nga ambasadori i tij i ri dhe i mençur në Washington, Peter Mandelson, erdhi i armatosur me lavdërime, fjalë të bukura dhe një ftesë për një vizitë shtetërore, të nënshkruar nga Mbreti Charles III. Kur Trump e shpalosi atë për kamerat, Starmer ishte mjaft i zgjuar për të treguar se Trump ishte duke e shijuar plotësisht atë për kamerat.

Gabimi fatal i Zelenskyt, në shkëmbimin e tij tani viral me Vance dhe Trump, ishte se ai guxoi të prishte skenarin, i cili madje shkaktoi inatin e Vance për “përpjekjen për të gjykuar këtë para mediave amerikane” (injoroni për një moment faktin që Shtëpia e Bardhë ishte ajo që e kishte ftuar median që të merrte pjesë). Zelensky harronte se Trump donte të trajtohej jo si një lider i barabartë, por si një monark i gjithëfuqishëm, për dobi të kamerave. “A keni thënë ndonjëherë faleminderit?” tha Vance në një moment. Për një ish-komedian të përdorur me kamerat, ishte e çuditshme që Zelensky e prishi skenarin.

nga Foreign Policy