Letersi
“Unë të mendoj, por nuk të kërkoj” -Charles Bukowski
CHARLES BUKOWSKI: SA DUA TË DAL E TË TË KËRKOJ… PO S’KAM FUQI…
Nuk ndaloj së menduari Ty.
Dua shumë të ta them.
Sa do të doja të të shkruaja se më pëlqen të kthehesh,
që më mungon,
të mendoj.
Po nuk të kërkoj.
Nuk të them as edhe një “Përshëndetje!”
Nuk e di si je.
Dua shumë ta di.
Ke plane?
Qeshe sot?
Çfarë ëndërrove?
Shëtite?
Ku shkove?
Ke gjumë?
Hëngre?
Sa dua të dal e të të kërkoj!
Po s’ kam fuqi.
E ti akoma më pak.
Atëherë presim të takohemi rastësisht.
Mendohemi.
Kujtojmë.
E dije që të mendoj.
Ti se di, por të jetoj çdo ditë.
Mos harro se të kërkosh e të mendosh
janë dy gjëra të ndryshme.
Unë të mendoj,
por nuk të kërkoj.
